'/%3E%3C/svg%3E){kind=small}
Ewa Zarzycka od ponad dwóch dekad rozwija autorską formę performance’u mówionego, w której zaciera się granica między sztuką a codziennym życiem. Jej opowieści, pełne absurdalnego humoru i nieoczywistych spostrzeżeń, wyrastają z pozornie zwyczajnych sytuacji oraz spotkań z bohaterami codzienności – członkami rodziny, sąsiadami i przypadkowymi rozmówcami. Artystka przekształca zasłyszane historie, osobiste doświadczenia i drobne obserwacje w narracje, które odsłaniają nieoczekiwane znaczenia tego, co pozornie banalne.
Podczas festiwalu Zarzycka zaprezentuje performans inspirowany twórczością Zbigniewa Warpechowskiego – jednego z pionierów polskiej sztuki performance. Spotkanie z jego praktyką stanie się punktem wyjścia do autorskiej wypowiedzi artystki, rozwijanej poprzez słowo, skojarzenia i charakterystyczne dla niej poczucie absurdu.
Zbigniew Warpechowski (ur. 1938) – performer, malarz, poeta i teoretyk sztuki. Od 1967 roku realizuje działania artystyczne, w których bada relacje między ciałem, słowem, gestem i obecnością. Jego praktyka obejmuje zarówno eksperymenty łączące poezję, muzykę i improwizację, jak i działania konfrontujące odbiorców z granicami fizycznej wytrzymałości oraz z pytaniami o autentyczność ekspresji.
W 1971 roku w warszawskim Biurze Poezji Andrzeja Partuma Warpechowski zrealizował Wodę – pierwszy z cyklu performansów z udziałem żywej ryby. W kolejnych latach jego twórczość rozwijała się w wielu kierunkach, od radykalnych działań z własnym ciałem po krytyczne wypowiedzi na temat kultury konsumpcyjnej, dominacji mediów i przemian współczesnej kultury. Sam określa swoją postawę mianem „awangardowego konserwatyzmu”.
Warpechowski był członkiem Grupy Krakowskiej oraz międzynarodowej grupy Black Market, zrzeszającej artystów związanych z pionierskim okresem sztuki performance. Jego dorobek obejmuje setki działań prezentowanych w Europie, Azji i Ameryce Północnej.
Dodaj komentarz