Ewa Zarzycka to artystka z obszaru sztuki konceptualnej, uprawiająca sztukę performansu, w tym szczególną jej odmianę – tzw. performans mówiony, a także rysunek jako zapis autorskich tekstów, schematów, map, wykresów; tworzy obiekty, wideo i instalacje. Obecnie prowadzi przedmiot działania procesualne i performanse w programie studiów podyplomowych mediacja i rynek sztuki w ASP we Wrocławiu. Jej prace znajdują się m.in. w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu – Pawilon Czterech Kopuł, Galerii Wymiany Józefa Robakowskiego, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Muzeum Współczesnego we Wrocławiu, Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, MOCAK-u w Krakowie, Fundacji Moje Archiwum Andrzeja Ciesielskiego i Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Miasta Wrocławia i Miasta Lublina. Dokumentacja jej prac znajduje się w Secondary Archive / Artystki Europy Środkowo Wschodniej, Archiwum Saga w Szwajcarii. Laureatka Nagrody Katarzyny Kobro przyznanej w 20. edycji tego wyróżnienia. Sztuką performansu zajmuje się nieprzerwanie od lat 80.