Ai fen „Pokój”

The Room to improwizowana praca dźwiękowa zbudowana na kontrastach. Tworzy pejzaż soniczny złożony z miękkich i szorstkich faktur, podejmując refleksję nad tym, czym jest bycie matką we współczesnym, kapitalistycznym i konsumpcyjnym świecie, w którym oczekiwanie, by sprostać wszystkim zadaniom i wykonywać je doskonale, rodzi intensywny lęk, pozostający w napięciu z transgresywnym, niemal transcendentalnym doświadczeniem macierzyństwa.

Punktem wyjścia dla pracy jest intensywny, cielesny sen o performatywnej przestrzeni – pokoju, w którym czas podlega deformacji i przestaje funkcjonować linearnie. Wokół tego obrazu The Room konstruuje warstwową strukturę lirycznych tekstów, które nakładają się na siebie i przenikają, zacinają, urywają i eksplodują, tworząc tkaninę współistniejących przeciwieństw. Stają się one obrazem złożoności doświadczenia macierzyństwa – jego zdolności zarówno do wymazania dotychczasowej tożsamości, jak i do jej ponownego zdefiniowania.